Wat als je al jaren dermate vreemde dingen meemaakt dat je tot geen andere conclusie kan komen dan dat je onterecht verdacht word?

En continu gespioneerd word zonder rechtvaardige verklaarbare reden?

Het vreemdste (ik kreeg o.a beveiligingsmeldingen van hacken en het woord 'kind' wat bij configuratie stond wat ik er niet opgezet had, later ontdekte ik iets soortgelijk, waardoor ik mijn broer van manipulatie begon te verdenken!) ik moet al jarenlang de meest onverklaarbare dingen meemaken, vreemde dingen die gebeurden thuis, politie die wel erg verdacht vaak langs rijdt, mensen die soms vreemde opmerkingen maakte waarbij er vaak iets over kind werd gezegd, later mensen die massaal ineens punten weg laten zonder verduidelijking, te toevallige dingen die gebeurden steeds waaruit ernstige huiselijke spionage blijkt, mensen die expres dingen lijken te doen of zeggen, vragen of je een papier wil vasthouden zonder reden, etc. En nog veel meer dingen die gewoon té vreemd waren om toeval te kunnen zijn.

Ik weet niet wat, maar is mij gewoon iets aangedaan en ik word er onterecht van verdacht, dat is gewoon wat er aan de hand is. Ik weet dat niks wat ik ooit deed, kan verklaren wat allemaal gebeurd.

Helemaal niks wat ik ooit deed kan hetgeen wat gebeurd is verklaren.

Ik word er helemaal gestoord van.

Ik weet dat er destijds iets op mijn pc stond wat ik er niet had opgezet (en er gebeurden vaker soortgelijke dingen) dus óf dit was zijn manipulatie óf dit was een neppe test uit onterechte verdenking (of manipulatie van bewijs) om iets wat eerder ooit al gebeurd is, watt aantoont dat eerst het onrecht je al overkomt en je vervolgens ook nog eens onterecht getest word.

Want al veel jaren eerder gebeurden er vreemde dingen, achteraf beseffend wat aan soortgelijke dingen begonnen te gebeuren. Die klote broers hebben gewoon toen al dingen online gemanipuleerd, en jullie trappen allemaal erin door mij vervolgens onterecht uit te testen met jullie indirecte verwijzingen.

Jullie zouden je doodschamen als jullie zouden weten dat jullie daarmee precies trappen in wat hij gedaan heeft. Blijkbaar zullen ze ooit verbijsterd zijn als mijn onschuld ooit blijkt, want ze zijn duidelijk zó overtuigd van hun gelijk, anders zou me dit nooit overkomen.

Het tragische is ook nog, dat je als slachtoffer moet ontdekken wat je overkomt en als je er iets van zegt word het mogelijk ook nog als voorkennis gezien ook!

Want voordat ze tot extreme spionage overgaan moet al iets extreem ernstigs aan de hand zijn, want alles wat me overkomt zal geheid onder de noemer "Wanneer je je bezig houdt met foute zaken vergaan jouw rechten" terwijl ik überhaupt niks gedaan heb wat al het vreemde wat ik heb meegemaakt kan verklaren. Ik herken de vreemde dingen die gebeuren ook niet. Als kind al niet, maar dat dit ook nog eens levenslang al in stand gehouden word, is te erg voor woorden waaruit blijkt dat mensen het zelf doen want politie zou dit nooit doen (toestemming voor krijgen of dit zolang/jarenlang doen)

Wat ook zou kunnen is dat mijn broers dingen zijn gaan manipuleren online zodat ze naar anderen toe een rechtvaardige reden hadden om te 'mogen' spioneren, terwijl mensen helemaal geen idee hebben dat ze dit zélf gedaan hebben (ik weet immers dat de dingen die gebeuren, niet van mij afkomstig zijn, dus het kan gewoon niet anders.) Geniepig hoor, als schuldige de ander gaan uittesten zodat ze zelf onschuldig lijken.

Het kan ook dat de hele situatie gewoon nep is, en het een soort namaak is van iets wat eerder ooit gebeurd is, want ik maak al sinds mijn kindertijd vreemde dingen mee, waardoor ik toen al slachtoffer was én later nog eens doordat mensen je onterecht gaan testen of iets manipuleren richting jou.

Vervolgens beginnen nog meer vreemde dingen te gebeuren, mijn behang wat bij een profiel wat bij mijn naam stond, geluiden die uit muren en boxen komen, waardoor ik moest terugdenken aan het kamp wat me als kind al meenam naar een kamertje waar de hele kamer volhing met CD's aan muren. In 2008 kwam de politie me ook ondervragen omdat een jongen van daar ontsnapt was. Alles wat overeenkomt, daar is waarschijnlijk gewoon iets mee geweest en ik word er onterecht van verdacht. Ik kan tot geen andere conclusie komen.

Maar jullie zijn allemaal zó overtuigd hé?

Er is gewoon ooit iets al in mijn kindertijd gedaan, kan gewoon niet anders, er is óf een beschuldiging geuit óf een beschuldiging dat op iemands bezit iets is gedaan, wetende wat ik meemaak.

Spionage is al erg genoeg (donder op met je 'als je niks te verbergen hebt maakt het niks uit' want jawel, ook dan is het zeer onwenselijk!) maar veel erger is dat niks wat ooit gebeurd is, kan verklaren waarom dit me overkomt, dat is het ergste, dat me dit onterecht overkomt. Zelfs voor spionage van moordenaars etc, word niet zomaar toestemming gegeven, toch gebeurd het bij mij al super lang en werkelijk overal. (Zonder dat ik ergens iets kan vinden, maar het blijkt gewoon uit dingen.)

Ik vind het gewoon vreemd, behang bij een profiel met mijn naam wat niet van mij is, geluiden uit muren die onmogelijk natuurlijk kunnen zijn, mensen die massaal geen punten typen zonder verduidelijking, vreemde opmerkingen die mensen maken over een kind terwijl als ik eraan terugdenk, toen het kamp me ooit vroeg langs te komen, wilden ze me meenemen naar een kamertje waar de hele kamer/muren volzaten met CD's en al jaren komen geluiden nu uit muren, waardoor daar gewoon iets mee moet zijn.

Dit is juist precies wat hij gewild heeft en jullie trappen erin.

Maar nee, mensen die geen idee hebben dat dit daadwerkelijk de waarheid is, denken dan dat je onterecht je broer beschuldigt, man, jullie zouden je doodschamen als jullie de waarheid zouden weten, aangezien jullie een manipulator geloven en de onschuldige onterecht aan het uittesten zijn.

Ook, ik maak ooit een opmerking over Trump, gewoon volstrekt normaal over iets wat in het nieuws was, vervolgens zegt broer "Jij bent altijd zó met mensen bezig" waarom vind je een volstrekt normale opmerking zo vreemd? Juist dat doet me denken dat hij zelf iets bij mensen gedaan heeft of zo, en iets met missende punten, geschreven heeft en mij hiervan verdacht probeert te maken.

Eerst ben ik al slachtoffer van wat me als kind blijkbaar overkomen is (want spionage speelde toen al) en vervolgens ben je er ook nog eens slachtoffer van dat je op basis daarvan levenslang word gespioneerd, gestalkt en getest, terwijl ik de echte reden waarom dit alles gebeurd uberhaupt helemaal niet gedaan heb. Mijn hele leven is eigenlijk al vanaf het begin van mijn leven vernietigd, buiten mijn schuld om.

Met hun missende punten (oh, wat verdacht dat je dat als getest ziet, donder op, waarom gebeurd het anders? Het is toch volstrekt onlogisch dat mensen ineens massaal punten weglaten, zonder verduidelijking, samen met andere vreemde dingen die gebeurd zijn?)

En jullie trappen erin.

Jullie zijn allemaal zó overtuigd hé?

Je zult maar zulke intens valse broers hebben. Niet gek dat ik met beiden helemaal niks te maken wil hebben.

Stik maar lekker allemaal joh, ik heb alle recht om kwaad te zijn.

Er is helemaal niemand die aan me uitlegt waarom ze geen punten typen, helemaal niemand die aan me uitlegt waarom er van die vreemde dingen gebeuren, helemaal niemand die uitlegt waarom er gespioneerd word, helemaal niemand waarom er vaker vreemde opmerkingen over 'kind' gemaakt werden, nee, dit zegt al genoeg, want ik moet lijdzaam tot de conclusie komen dat dit gewoon absoluut betekent dat je onterecht verdacht word, anders word je ingelicht waarom bepaalde vreemde dingen al jarenlang gebeuren.

Mensen die je onterecht niet geloven en je onterecht testen, faciliteren net zo erg aan het onrecht mee als degenen die me dit aangedaan hebben.

De onmacht dat je onterecht verdacht en gespioneerd/getreiterd word en je helemaal niks kunt doen behalve het lijdend ondergaan is ondraaglijk gekmakend. En vooral ook omdat er nooit duidelijkheid word gegeven waarom dit alles gebeurd, wat des te meer bewijst dat je dus verdacht word.

Het is tragisch, als slachtoffer op tragische wijze moeten ontdekken wat je overkomt en als je er iets van zegt (terwijl stel dat het toevallig echt de waarheid is) word het nog als voorkennis gezien ook.

Maar nee, mensen denken dat je schuldig bent, ze hebben geen idee dat ik totaal niet snap wat er aan de hand is en puur dingen denk door de vreemde dingen die gebeurd zijn waaruit bepaalde dingen blijken.

Jullie trappen er allemaal in, maar denken juist dat ik degene ben die het gedaan heeft, want ach, zij is het meest negatief en gefrustreerd, zij heeft er reden toe! Jullie zitten er zó ontiegelijk naast.

Het vermommen als 'morele spionage' terwijl ik überhaupt nooit iets gedaan heb wat dit kan verklaren. Dus de spionage is niet alleen super ergerlijk, maar ook nog eens onterecht.

Zogenaamd het in het midden laten of je onschuld ermee willen bewijzen, wat helemaal niet relevant is, want het gevolg ervan is dat je onterecht dingen moet meemaken waaruit gewoon blijkt dat je onterecht verdacht word. En mensen geloven je überhaupt niet denk ik, anders zouden ze niet eraan meedoen.

Nou, stik dan maar lekker allemaal. Als ooit mijn onschuld blijkt hoeven mensen (die me achter mijn rug om voor gek verklaart hebben/me met enorme stelligheid niet geloofden) ook niet meer bij me aan te komen., ook al boeit het ze niet. Ga dan maar lekker bevriend zijn met de echte schuldige.

Als je er iets van zegt (van alles wat je overkomen is) word je hartstikke voor gek verklaart, of denken mensen dat je in een gesticht hoort, man, ik zou willen dat het een leugen was! Was het maar zo, maar de waarheid is helaas nog veel bizarder.

Maar ja, ik ben de meest labiele van iedereen, dus ik zal altijd minder gelooft worden.

Maar dan is mijn leed al geschied, voor mij zal het nooit meer uitmaken, ik ben toch al kapot.

Sommige mensen hebben alles gedaan om hen te helpen, ze hebben helemaal geen idee dat ze de schuldigen aan het helpen zijn en het slachtoffer onterecht testen. Op hen ben ik net zo kwaad. Goede intenties of niet, het effect is onrecht.

Helaas kan ik die twee thuis totaal niet ontlopen, waardoor ik hen maar ontwijk (waardoor je ook weer niet gelooft word, want waarom begin je er niet over/doe je normaal, bla bla bla) maar wat moet ik doen dan? Van binnen kook ik van woede.

En het ergste is, mensen trappen er nog in ook. Want dat kunnen ze zich niet voorstellen, dat hij dingen zou manipuleren, dan wel als kind al dan wel later. Nou, ik kan het me absoluut voorstellen. Maar ik weet dan ook wél zeker dat ik nooit iets gedaan heb wat dit kan verklaren, waardoor het gewoon niet anders kan dan dat ik onterecht verdacht word van wat iemand anders gedaan heeft. Het ergste is, dat ze mij uittesten, terwijl zolang ze op mij focussen zal de echte schuldige buiten schot blijven.

Achteraf begin ik te denken dat de hele situatie gewoon toen al ontstaan is/ik toen al onterecht verdacht werd van iets wat iemand anders gedaan heeft en dat 'kind' wat bij programma's werd gemanipuleerd gewoon een totale neppe test of manipulatie was. Wat betekent dat ze de fucking schuldige de onschuldige laten testen.

Soms denken mensen zulke goede analytische vermogens te hebben, ze hebben helemaal geen idee hoe erg ze aan het falen zijn.

Tegelijkertijd gebeuren zoveel vreemde dingen bij zoveel mensen, dat ik gewoon begin te denken dat mensen allemaal neppe situaties probeerden te creëren, om de echte situatie te verhullen. Ik geloof helemaal niks meer van wat allemaal gebeurd joh.

Ik word gewoon onterecht verdacht, er is geen andere logische reden waarom dit alles gebeurd.

Het tragische is ook nog, dat je als slachtoffer moet ontdekken wat je overkomt en als je er iets van zegt word het ook nog als voorkennis gezien ook!

En wat moet ik er tegen doen? Zonder aantoonbaar bewijs?

Mensen geloven je dan immers toch niet. Zeg je er iets van, dan denken mensen (die helemaal geen idee hebben dat het waar is wat je zegt) dat je een aandachtzuchtige bent die óf dingen verzint, dat je aan ernstige wanen lijdt en je jezelf belachelijk maakt, dat je dit puur zegt omdat je broer dingen over jou zegt, óf het allerergste: dat jij dat dan juist gedaan hebt en het argument manipulatie super ongeloofwaardig/lachwekkend is, of juist jij onterechte verdenkingen maakt. Of dan gaan ze je jou juist als verdacht zien, want tja, als jij gespioneerd word, dan zul jij wel iets gedaan hebben hé! Of dat jij denkt dat je niet gelooft word of iets aan de hand is, is juist weer verdacht. Donder op joh, als ik niet verdacht werd, zou ik die gekke dingen toch niet meemaken?

Jullie zijn zo verdomd overtuigd he?

Was het maar een verzinsel, dan hoefde ik dit alles niet mee te maken. Ik haat deze situatie juist.

Maar ja, mensen zullen het nooit verduidelijken, omdat ze hopen dat jij er iets over zegt, wat des te meer bewijst dat mensen je onterecht verdenken want als ze het in het midden zouden laten of je als onschuldig zouden zien, zouden ze het absoluut uitleggen. Maar nee, als ik ergens naar vraag, word er steeds ontkent en gedaan alsof er niks aan de hand is. Donder lekker allemaal op joh.

Ik denk dat mensen helemaal geen benul hebben wat er echt aan de hand is, maar ik het is wel vervelend dat je voelt dat er iets aan de hand is buiten je schuld om, je continu in de gaten word gehouden, mensen met je bezig zijn/ze bewust dingen doen of zeggen (zonder dat je begrijpt waarom) en je niet normaal je leven kunt leiden zonder deze oneerlijke rot situatie, waardoor het leven nog kutter is dan het al was. (Los daarvan vertrouw ik sommige mensen sowieso zelf niet, als in dat ze onsympathiek zijn of onzuivere intenties hebben, dat ik mensen ontweek uit wantrouwen door deze situatie is totale onzin.)

En die stomme politie, die helemaal geen idee hebben wat jarenlang gebeurd is (manipulatie van broer) relateren het weer aan andere dingen natuurlijk, terwijl mijn zogenaamde wantrouwen (wat niet eens wantrouwen is, ironisch genoeg) volledig gebaseerd is wat ik de afgelopen jaren heb meegemaakt, met steeds verwijzingen naar 'kind'. Gek hé, dat je dan denkt dat je onterecht verdacht word?

Ze hebben helemaal geen benul hoe erg ze aan het falen zijn geweest, al jarenlang. Maar ja, ik weet dan ook dat ik onschuldig ben/niks in mijn leven deze ernst en tientallen jaren van spionage kan verklaren, waardoor ik weet hoe erg mensen het verkeerd zien.

Wat te ironisch voor woorden is aangezien ik juist helemaal geen zin heb in deze nare situatie, en ik vind het juist vreemd dat anderen hier niks over zeggen. Niks boeit me (nou ja, bijna) nog in het leven, met alle pijn die ik moet ervaren

Maar dat kunnen mensen zich niet voorstellen dat iemand daadwerkelijk een ander onterecht beschuldigt en dingen manipuleert, nou, het moet gewoon zo zijn, anders zou me dit niet overkomen. Maar noem me maar lekker leugenaar joh. Ik zal jarenlang lijden (wat ik al jarenlang doe) en jullie treft allemaal helemaal niks, de werkelijke dader niet, en degenen die me onterecht verdenken/testen/verdacht maken niet.

En nee, ik probeer mensen niet te overtuigen (want dat verwijt zal je ook wel krijgen maar ik weet dat mensen die overtuigd zijn, helemaal niet te overtuigen zijn, sterker nog: je bereikt er het tegendeel mee omdat ze, omdat ze geen idee hebben, denken dat je dingen verzint) in tegendeel, ik probeer enkel mijn enorme onmacht te uiten.

Ik had al een enorm kut leven met psychisch lijden, nooit geluk in de liefde, altijd innerlijke pijn moeten meemaken (oh, zal ook wel weer verdacht zijn want dus motief/jij bent de meest labiele, en degene die het gedaan heeft zal wel een labiel negatief gefrustreerd persoon zijn, bla bla bla) en dan treft daar bovenop ook nog eens deze ontiegelijke onmacht/ernstige spionage om iets wat jij niet gedaan hebt.

Wat een intens slechte analytische vermogens hebben sommigen mensen toch.

Broer heeft precies gecreëerd wat hij wilde en jullie trappen erin.

Zou me niks verbazen als meneer heeft gedaan alsof het andersom is, terwijl ik zou het niet eens willen, boeit me niks wat zij doen, daarvoor ben ik teveel met mezelf bezig. Zij zijn juist altijd volledig geobsedeerd door mij geweest!

Ik ben echt geen heilige, maar dit heb ik gewoon niet gedaan/wat alles wat ik meemaak kan verklaren.

Maar blijven jullie maar allemaal overtuigd joh met jullie irritante getest, maar ooit zal de waarheid hopelijk uitkomen en dan zul je (mag ik hopen) met immense schuldgevoelens leven en je ook nog eens niet bekend staan als 'strijder tegen onrecht' (zoals je momenteel denkt) maar juist als iemand die in totale blinde tunnelvisie zat/juist zelf aan waanideeën leed en juist zelf mee-faciliteerde aan onrecht.

Ik wilde al niet meer leven maar door dit alles wil ik al helemaal niet meer leven. Eigenlijk blijf ik nog heel kalm wetende wat me overkwam.

Maar dat ik daadwerkelijk onschuldig was blijkt natuurlijk pas weer talloze jaren later wanneer de pijn al geschied is (want die pech heb ik altijd) terwijl ik godverdomme al mijn hele leven aan het wachten ben totdat mijn lijden over is.