Waarom we enkel onszelf ermee hebben de mooiste foto's van onszelf op Tinder te zetten.

Ik denk dat iedereen die ooit online gedate heeft, er wel bekend mee is: je kiest o.h.a de betere foto's van jezelf en anderen doen duidelijk hetzelfde, want bij het ene profiel ziet het er nog gepolijster en mooier uit als bij de ander.

Ware het niet dat de realiteit er natuurlijk wel aan moet voldoen. Aan al deze zelfverheerlijking.

Ergens is het ook wel begrijpelijk, zet maar eens de meest realistische/lelijkste foto van jezelf op Tinder, nou, succes!

Kans op succes is dan vrijwel nihil.

Het is weliswaar ergens wel begrijpelijk, maar is het nou ook echt slim om vooral mooiere foto's erop te zetten? Ik denk het eigenlijk niet, want: de harde realiteit haalt je toch wel in wanneer je er in het echt niet aan kunt voldoen.

Ik dacht altijd dat met name vrouwen zich hier schuldig aan maakten (yup, ook ik!) maar de praktijkervaring leert dat óók mannen zich hier best wel massaal schuldig aan maken, wat me verbaasde.

Soms zie je dat ook, dan zie je 10 knappe foto's en ineens een foto ertussen wat bijna niet eens meer lijkt op de persoon op de andere foto's, terwijl het toch dezelfde man is. Ik zeg altijd: de lelijkste foto ertussen moet je waarschijnlijk als het meest realistisch zien. En dat klopt vaak ook.

Leuk dus al die perfecte model-achtige foto's, maar wat is het uiteindelijke (date-)resultaat nu eigenlijk?

Het resultaat is dat je, als je elkaar IRL ziet, je mogelijk teleurgesteld bent.

Door de mooiste foto's erop te zetten, heb je dus enkel jezelf ermee op termijn omdat je date dan teleurgesteld is IRL. En zodoende ook jou naderhand gaat teleurstellen 'omdat het gevoel van aantrekking ontbreekt'.

Dus wat heb je er dan aan gehad?

Weliswaar meer matches vooraf, maar wel een potentiële afwijzing (en pijn) achteraf.

Flirten online, maar (potentiële) afwijzingen in het echt.

Je hebt dan dus eigenlijk niks ermee bereikt, behalve illusies en verspilde moeite wat je bespaart had kunnen blijven.

Eigenlijk is het dus juist zelfs verstandiger om van te voren óók altijd even een "lelijkere" (of nou ja, i.g.g realistische) foto te delen of tussen de profielfoto's te zetten.

Doodeng! Maar wel het meest verstandig als je teleurstelling wil voorkomen.

(Ikzelf had eens een naar-mijn-mening best wel lelijke foto er tussen gezet, en hoppa, het kan natuurlijk toeval zijn maar een match was kort erna opeens verdwenen al voordat er überhaupt een gesprek was begonnen!) Dat kan wel het pijnlijke effect zijn: dat niemand je wil.

Maar ja, dat had je dan uiteindelijk toch wel meegemaakt.

Maar goed, beter dit al meteen doorstaan vooraf dan dit moeten meemaken achteraf, wanneer er al gevoelens zijn ontstaan. (Ontstaat nochtans bij mij soms hèèl snel.)

Een andere oplossing is videobellen oid vooraf maar dat is juist super ongemakkelijk!

Nu is dit specifiek gefocust op het 'oppervlakkige' gedeelte uiterlijk vertoon/vleeskeuring (niet hypocriet gaan doen lieve mensen, we weten allemaal dat dit enorm van belang is!) maar qua verdere match (innerlijk, karakter, interesses, overeenkomsten etc) geldt uiteraard hetzelfde. Het is bijna een zowat sollicitatie tot partner. Zeker voor mannen zal deze "inhoudelijke beoordeling" nog net iets heviger zijn.

Geen eigen huis? Dan ben je kansloos! Rook je? Kansloos! Heb je kinderen? Kansloos! Geen baan? Kansloos! Etc etc.

Want zo streng zijn (genoeg) vrouwen. Althans, wel de vrouwen die genoeg keus hebben :-)

Anyway... wat vinden jullie?

Ook 'lelijke' (lees: realistischere) foto's ertussen zetten, yes or no?