Waarom we enkel onszelf ermee hebben de mooiste foto's van onszelf op Tinder te zetten.

Ik denk dat iedereen die ooit online gedate heeft, er wel bekend mee is: mannen (dan wel vrouwen) die niet leken op hun foto. Het uitstralen van het meest positieve beeld van jezelf (mooie foto's van jezelf, prachtige vakantie foto's, een positief stukje introductie-tekst op het profiel) is toch wel de algemene norm op datingsites. Het ene profiel ziet het er nog gepolijster en mooier uit als bij de ander.

Ware het niet dat de realiteit er natuurlijk wel aan moet voldoen. Aan al deze zelfverheerlijking.

Ergens is het ook wel begrijpelijk, wie wil nou zijn lelijkste foto erop zetten? Nee, je kiest foto's waar je trots op bent. Die je leuk vind.

Het is weliswaar ergens wel begrijpelijk, maar is het nou ook echt slim? Ik denk het eigenlijk niet, want: de harde realiteit haalt je toch wel in wanneer je er in het echt niet aan kunt voldoen.

Leuk dus al die perfecte model-achtige foto's, maar wat is het uiteindelijke (date-)resultaat dan?

Het resultaat is dat je, als je elkaar IRL ziet, je mogelijk teleurgesteld bent.

Door de mooiste foto's erop te zetten, heb je dus enkel jezelf ermee omdat je date dan teleurgesteld is IRL. En zodoende ook jou naderhand gaat teleurstellen 'omdat het gevoel van aantrekking ontbreekt'.

Dus wat heb je er dan aan gehad?

Weliswaar meer matches vooraf, maar wel een potentiële afwijzing (en pijn) achteraf.

Je hebt dan dus eigenlijk niks ermee bereikt, behalve illusies en verspilde moeite wat je bespaart had kunnen blijven.

Eigenlijk is het dus zelfs verstandiger om óók altijd even een "lelijkere" foto te delen en tussen de profielfoto's te zetten.

Doodeng! Maar wel het meest verstandig als je teleurstelling wil voorkomen.

(Ikzelf had eens een naar-mijn-mening best wel lelijke foto er tussen gezet, en hoppa, het kan natuurlijk toeval zijn maar een match was in de dagen erna ofzo hoe toevallig opeens verdwenen al voordat er überhaupt een gesprek was begonnen!)

Dat kan dus wel het pijnlijke effect zijn.

Maar goed, beter dit al meteen doorstaan vooraf dan dit moeten meemaken achteraf, wanneer er al gevoelens zijn ontstaan. (Ontstaat nochtans bij mij soms hèèl snel.)

Ik dacht (voordat ik bekend was met online daten) altijd dat met name vrouwen zich hier schuldig aan maakten (mooiere foto's erop zetten) maar jeetje, nee hoor!

Soms zie je het ook al op het profiel zelf, dan zie je 10 knappe foto's en ineens een foto ertussen wat bijna niet eens meer lijkt op de persoon op de andere foto's, terwijl het toch echt dezelfde man is. Ik zeg altijd: de lelijkste foto ertussen moet je waarschijnlijk als het meest realistisch zien. En dat klopt vaak ook.

Nu is dit specifiek gefocust op het 'oppervlakkige' gedeelte uiterlijk/vleeskeuring (niet hypocriet gaan doen lieve mensen, we weten allemaal dat dit enorm van belang is!) maar qua verdere match (karakter, interesses, overeenkomsten etc) geldt uiteraard hetzelfde.