De illusie (en het opportunisme) van 'gelijke kansen' willen creëren. Ook wanneer we niet meer zouden discrimineren (op basis van ras, geaardheid, en gender) zou er nog steeds totáál geen sprake zijn van gelijke kansen.

Het discriminatie (en diversiteit) debat overheerst. Er gaat geen dag voorbij dat thema's (als racisme, seksisme, de LGBTQ gemeenschap, etc) niet aan bod komen in medialand. Mensen laten tegenwoordig geen moment onbenut om te laten blijken 'dat ze voor gelijke kansen strijden'.

Puur inhoudelijk gezien is het natuurlijk een mooi en gerechtvaardigd streven.

Dat is ook hoe het zou moeten zijn: dat iedereen gelijk is, ongeacht wie je bent.

Waar het echter om gaat, is dat er alsmaar word gedaan alsof 'we gelijke kansen zullen hebben zodra discriminatie op basis van ras, sekse, seksuele geaardheid, handicap (etc) uitgeroeid is'. Terwijl mensen überhaupt al geen ongelijke kansen hebben, in geen enkel geval dan ook.

Net alsof er ineens wel gelijkheid is wanneer we niet meer discrimineren op basis van ras, geaardheid, sekse, etc. Terwijl nee, ook dan worden we allen in de verre verte nog niet gelijk behandeld.

In de strijd voor gelijke kansen word altijd heel selectief gefocust op voornamelijk afkomst, gender en geaardheid, maar ook factoren als uiterlijke schoonheid, of je wel of niet gezegend bent met bepaalde (bijzondere of handige) kwaliteiten of talenten (maar ook wat je psychische gesteldheid is, of je wel of niet mentale belemmeringen hebt, wat je karakter van nature is, wat je meemaakt in je leven qua leed en tegenslagen, etc) óók op basis van dit soort geboortekenmerken hebben mensen ongelijke kansen.

Dus dat steeds gedaan word alsof iedereen pas de mogelijkheid zal hebben'om te bereiken en maken van het leven wat je maar wil' (zodra we niet meer discrimineren op basis van afkomst, seksuele geaardheid, sekse, handicap, etc) is sowieso al idioot.

En daarom is het hele 'strijden voor gelijke kansen' eigenlijk ook één groot lachertje, want óók wanneer niet meer gediscrimineerd word (op basis van afkomst, sekse, seksuele geaardheid, etc) óók dan hebben mensen in de verre verte nog geen gelijke kansen.

Dit bewijst tevens dat enkel de vormen van ongelijkheid die onszelf het meest boeien, ons interesseren.

Zo van: dat we op andere vlakken ongelijk zijn maakt niet uit, mits we op deze vlakken maar gelijker behandeld worden. Dat is toch hartstikke selectief?

Een goed voorbeeld is hoe (in de media/tv/film wereld) er gekozen werd voor 'gender neutrale prijzen' de ironie is dat in plaats van meerdere personen, nu juist eigenlijk nog maar 1 persoon kan winnen. De kansen namen feitelijk af.

Hoe ironisch is dat?

Eigenlijk gaat het dus niet daadwerkelijk om 'gelijke kansen' maar eerder om (dat minderheidsgroepen) zich gezien/beter vertegenwoordigd willen voelen in hoge posities. Als het ons daadwerkelijk ging om gelijke kansen, dan zouden we 'macht en winnen' zelfs helemaal omver willen werpen. Maar nee, dat willen mensen niet. Omdat iedereen natuurlijk wél zelf wil winnen. (Waarmee niks mis is, maar mijn punt is, het gaat ons dan dus niet daadwerkelijk om 'gelijke kansen voor ieder' maar eerder enkel om representativiteit voor de eigen groep.)

Dat jijzelf je gezien en gehoord voelt.

Sterker nog! Stiekem/onbewust willen mensen juist dat hun eigen bevolkingsgroep het meest machtig is.

Überhaupt de hele beginsel basis (van wedstrijden, succes, etc) heeft ongelijkheid juist als basis fundament!

Dat is juist het hele ding: van miljoenen mensen kan maar eentje winnen. Op basis van talent of sympathie, wat ook gewoon geboortekenmerken zijn. Dat vinden mensen juist leuk eraan: wedstrijden en dergelijke. Dat we (juist bij die wedstrijden) speeches geven over 'gelijke kansen en gelijke verdeling creëren' is eigenlijk dan ook per definitie zo ironisch als wat!

Want dan denk ik, man, als er daadwerkelijk sprake zou zijn van ultieme gelijke kansen en gelijke verdeling, dan zou jij niet al jouw voordelen genieten!

Er wordt dan vaak als argument genoemd 'Dat ongelijke rangen op zichzelf niks uit maken, mits iedereen maar de gelijke kansen/de mogelijkheid heeft om dat te kunnen bereiken'.

De totale naïeve onwetendheid die daaronder schuilt...

Het verraad een totaal gebrek aan bewustzijn dat geboortekenmerken (en factoren waar men niks aan kan doen) altijd bepalend zijn waarom iemand iets wel of niet lukt. Dat is altijd zo.

Dat is überhaupt nooit voor iedereen 'in beginsel' bereikbaar.

Toch doen we steeds 'alsof we gelijk zijn, zodra racisme, seksisme, discriminatie (etc) de wereld uit is'.

Terwijl nee, óók dan zijn mensen nog in de verre verte niet gelijk. Ook wanneer we niet meer zouden discrimineren (op basis van ras, geaardheid, en gender) zou er nog steeds totáál geen sprake zijn van gelijke kansen.

Terwijl nee, óók dan hebben mensen in de verre verte geen gelijke kansen.

Dat wil nog niet zeggen dat het aanpakken van ongelijkheid 'je dus moet laten voor wat het is, want ultieme gelijke kansen behalen is niet reëel haalbaar' al is er maar een beetje meer gelijkheid en respect jegens mensen die anders dan ons zijn, dan is dat al een positief iets, toch?

Maar het gaat erom dat we dus eigenlijk heel selectief voor gelijke kansen strijden. Vaak slechts in theorie, in de praktijk echter is dat vooral opportunistisch gedreven.

Het hedendaagse populaire idealisme om gelijke kansen te willen creëren is dus eigenlijk een groot lachertje.