Waarom ik denk dat ik door onrecht getroffen word.

Het begon al in 2014 met hack meldingen en toen 'kind' bij taakbeheer stond terwijl ik dat er helemaal niet op had gezet, later begonnen meer van dat soort vreemde dingen te gebeuren. Waardoor ik begon te denken dat mijn broer online dingen aan het manipuleren was met kinderen.

Al jaren gebeuren daarna gewoon hele vreemde dingen, tikken in muren, dingen die aanleiding geven om te denken dat mensen me spioneren (telefoonscherm dat uit zichzelf beweegt, en zelfs in huis) mensen die me niet kennen die me herkennen, eindeloze tikken uit muren, mensen die opeens geen punten meer typen overal terwijl iedereen normaal doorgaans een punt achter een zin zet (wat me het idee geeft dat iets geschreven is zonder punt en ik onterecht verdacht word, omdat er geen enkele logische verklaring is dat iedereen opeens punten weg laat achter een zin, en ik blijkbaar als enige niet verteld word waarom dit gebeurd) dit gewoon de enige logische verklaring is die ik eraan kan geven met andere vreemde dingen die gebeuren.

Continu getreiterd worden met tikken is onmenselijke treitering.

Er is ook nog een andere verklaring, en dat is dat er ooit iets anders gebeurd is, en het kind bij taakbeheer zetten, een soort opgezette test was, terwijl het onrecht al veel eerder gebeurd is. Dus dat er ooit een kind op andermans computer is gezet of iets dergelijks. Dat denk ik omdat in retrospectief er eigenlijk al veel langer (echt al sinds tiener) er vreemde dingen gebeuren.

Bijvoorbeeld, toen ik 16 was wilde de politie me ondervragen (er zit een kampje bij ons in de straat en die jongen had een meisje met mes gekrast en toen jeugd TBS gekregen, ondanks dat ik nooit met hem omging stuurde hij me, toen hij daar zat, een brief) later ontsnapte hij, en kwam de politie bij mij (redenatie zal wel zijn "contacten nagaan") en zijn moeder had gezegd "Misschien heeft Sabine hem verstopt". Ik vraag me in retrospectief af of dit wel echt de waarheid is geweest, dat hij ontsnapte. Misschien heeft dat kampje me ooit beschuldigd van iets en was wat later gebeurde met mijn broer (kind) hieraan gerelateerd? Of hij heeft gewoon echt dingen gemanipuleerd ooit uit pure haat naar mij.

De vraag is waarom mensen met deze spionage zonder reden wegkomen, waarschijnlijk weten ze dat het ongeoorloofd is en gaan ze smoesjes aankomen om hun gedrag recht te lullen.

Er is gewoon ooit iets geschreven zonder een punt erachter. En daar word ik onterecht van verdacht. Ik kan tot geen enkele andere conclusie komen.

Het blijft vreemd dat er vreemde dingen gebeuren maar er tegelijkertijd nooit iets 'officieels' aan de hand is (qua officiële bevestiging) maar het kan gewoon niet anders, met wat gebeurd aan té toevallige dingen die express gebeuren om iets te testen of aan te tonen.

Het is machteloosheid van jewelste, omdat ik deze situatie niet wil.

En ik voel me ook nog machteloos om erover te beginnen, want mensen verklaren je voor gek of verdenken jou dan juist dat je iemand (bijvoorbeeld broer van hacken) in hun ogen dan onterecht beschuldigd. Terwijl ik dit absoluut zeker weet. En het hacken boeit me nog het minst, het is vooral de reden tot denken dat hij dingen met kinderen gemanipuleerd heeft, wat me zorgen baart.

Helaas voel ik dat dat nog jaren gaat duren, voordat degene of genen die me dit heeft aangedaan ontmaskert word. Want ik heb al jaren enorme kopzorgen door wat ik moet verduren. En elke keer als je het uitlegt, krijg je bagatelliserende opmerkingen naar je hoofd 'dat er niks aan de hand is'. Jawel, dat is er wél.

Ook is ooit meermaals gevraagd "Kun je dit papier even vasthouden" (zonder verdere reden) waar slaat dat op? Op het moment dat je bizarre dingen hebt meegemaakt begin je ook alles als vreemd te zien.

Ik heb al geen vreugde in het leven psychisch, liefde of levensplezier vinden heb ik opgegeven en daar bovenop overkomt me ook nog dit onrecht. (Oh wacht, depressief zijn zal ook wel een motief zijn volgens anderen, nou, ik weiger concessies te doen/me in te houden in mijn worstelingen puur omdat anderen me iets hebben aangedaan hebben, donder op!)

En het gaat niet om missende punten (dat is maar een klein deel van gekke dingen die gebeurd zijn over de jaren) het is maar een schrijfwijze, het gaat erom dat het aantoont dat er gewoon iets aan de hand waar iedereen vanaf lijkt te weten behalve ik. Want never nooit dat iedereen onafhankelijk van elkaar per 'toeval' ineens dit achterwege laat. Ook heb ik het idee dat hij altijd boven mij gelooft word, omdat ik nou eenmaal labieler lijk, waardoor ik al met 1000-0 achtersta.

Als ik gelooft zou worden, zou me dit nooit overkomen en zou verduidelijkt worden waarom dit alles gebeurd.

Feit is wel dat hij me altijd als 'de schuld van leed in het gezin' heeft gezien omdat ik ontspoorde, misschien dat hij me daardoor kapot heeft willen maken. En het trieste is, jij word altijd minder gelooft, want de meest labiele zal het wel zijn geweest! Zo simplistisch word soms geredeneerd.

Of de dooddoener (hoe mensen al dan niet handelen als ze schuldig of onschuldig zijn) 'als je onschuldig bent handel je niet zo" terwijl nee, dat weet je nooit zeker. Vervolgens kijken ze dan naar dingen die ze wel zeker weten van je en niet zeker weten en hoe je daar dan op reageert, terwijl als je dat soort psuedo-psychologie als bewijs gaat zien, krijg je dus dwalingen.

Wil iemand me uitleggen wat aan de hand is?

Ik had al geen zin om te leven (och, dat zal voor anderen wel weer bewijs tot motief zijn als iets speelt, want mensen die gelukkig zijn doen zoiets niet, hou toch op, dan is 70% van de wereldbevolking verdacht!) maar hierdoor word ik nog meer levensmoe dan ik al ben.

Ik ben ook niet altijd heilig geweest (Ik weet dat iedereen me als egoïstisch ziet maar mijn negatieve levensbeeld en niet super-sociaal zijn vind ik niet zo gek met alles wat ik heb moeten verduren) maar helemaal niks wat ik ooit gedaan heb kan dit verklaren richting mij, de tikken uit de muren niet, de missende punten niet, de verwijzing naar kinderen niet.

Want ik hoor het argument al "als jij dit en dat doet dan vergaan jou rechten, wat wij doen (spionage) is om die reden gerechtvaardigd" terwijl helemaal niks dit kan verklaren noch rechtvaardigen, sterker nog: het is illegaal om iemand thuis én overal te spioneren en achtervolgen, dus nee, het is helemaal niet gerechtvaardigd. Er is maar één conclusie mogelijk en dat is gewoon onterechte verdenkingen.

Het aller zwaarste vind ik de levenservaring dat vaak het vaak jaren duurt voordat het voorbij is, kortom ik moet onterecht lijden en degenen die me dit aangedaan hebben komen ermee weg.