Hoe verwachtingen hebben tijdens het daten vaak enkel tot desillusies en teleurstellingen leidt.

Ik wil allereerst beginnen met een hele mooie geschreven blog waarin ik me enorm herkende: (Gepost op nieuwemensenlerenkennen.nl)

"Als oprichter van NMLK blijft het elke keer weer een mooi wonder om te zien hoe wildvreemde mensen in een groep ontdooien. Je ziet sommigen gezond gespannen binnenkomen. Zenuwachtige blikken en de kat uit de boom kijken. Maar na een korte introductie en een biertje is hier niets meer van te merken.

Ik hoor regelmatig van NMLK-leden dat dit komt, omdat de focus bij NMLK ligt op het ontmoeten. Samen leuke dingen doen en ervaringen delen. Het draait niet om daten.

Ik mocht vorig jaar zomer aan den lijve ondervinden wat het verschil is.

Afgelopen juli organiseerde NMLK een geslaagd zeilweekend. Naast ons lag een schip voor een singles weekend. De schepen lagen direct naast elkaar, dus we konden elkaar zien en horen.

Wat mij meteen opviel is dat NMLK-ers met alle aanwezigen in groepsverband een ontspannen praatje maken op het dek. Ze willen elkaar echt leren kennen. Op het schip van het singles weekend waren mensen driftig 1 op 1 met elkaar in gesprek. En na een klein uurtje hoorde ik twee dames, die samen naar het singles weekend waren gekomen, zeggen: “Er zit helemaal niets bij, zullen we maar gaan?” Eerst dacht ik dat dit een geintje was, maar al snel zag ik de dames van de steigerplank stappen op weg naar huis.

Op de luxe klipper van NMLK was inmiddels de muziek aangegaan en stonden mensen te chillen en te dansen. Wauw, is dit het verschil tussen daten en ontmoeten? Even later stapten twee mannen van het singles weekend bij ons aan boord met de vraag of ze gezellig mee mochten dansen. Natuurlijk! Volgens hen was de sfeer op hun schip nogal jachtig en gespannen. De volgende avond lagen we weer naast het schip vol singles. In de avond danste onze groep gezellig op het buitendek op de beats van de DJ. En tegelijk zag ik in de nacht tweetallen gedesillusioneerd binnendruppelen op het singleschip. Ontevreden.

Ze hadden niemand gescoord op hun ‘succesvolle’ stapavond op het uitgestorven Terschelling. Misschien was dit alles toeval, maar wat mij het meest is bijgebleven waren de vele ontevreden en verwachtingsvolle gezichten van de mensen op de singleboot.

De meeste NMLK leden zijn single. Waarom is de sfeer op onze weekenden dan zoveel relaxter? Komt dit omdat als je gaat ontmoeten, de verwachtingen anders zijn dan wanneer je gaat daten? Met daten heb je immers een duidelijk doel voor ogen: je zoekt en kijkt naar iemand met het oog of dit relatiemateriaal is voor later. De verwachtingen zijn torenhoog. En mensen laten tijdens hun eerste date meestal niet hun ware gezicht zien. Is de sfeer daarom misschien meer gespannen?" (Bron)

Ik vond deze blog zo mooi, ik herkende me hier volledig in!

Na vele jaren vrijgezel zijn ging ik eindelijk weer daten. En elke date weer had ik (al voor de ontmoeting) allerlei verwachtingen/hoop/fantasieën over de mogelijke uitkomst (dat het iets zou worden/je ware liefde vinden) gevoelsmatig ging ik alsnog stiekem hopen, wensdenken en fantaseren. Met teleurstelling op  teleurstelling op  teleurstelling.

Het is gewoon oneerlijk.

Ben er gewoon klaar mee. En al jaren vrijgezel EN nog nooit een relatie gehad waarbij ik me volledig op mijn gemak voelde, nog nooit een vent gehad die me de liefde en passie gaf die ik verlangde (seksueel niet én emotioneel niet) etc etc.

Ik word er triest van, liefde hoort iets moois te zijn, niet als iets waaraan je lijdt.

Als iets wel blijkt uit dit alles is dat geen verwachtingen te leren hebben i.p.v jezelf verliezen in hoopvolle verlangens beter is voor je gemoedsrust. Je weet gewoon helemaal niks (intenties, of je iemand leuk vind, of iemand bij je past, hoe iemand gaat zijn op termijn, etc) totdat je iemand ziet, en zelfs dan nog weet je het eigenlijk nog lang niet.

Echter dit is nog zo makkelijk niet als wanhopige romanticus die gewoon intense wederzijdse liefde wil vinden. En soms kan het net zo goed zo zijn dat verwachtingen toevallig soms gewoon realistisch blijken te zijn en de eerste date al representatief was.

Overigens betwijfel ik wel of (de normale ontmoetingsmeeting van NMLK) wel zo ultiem onbezorgd en verwachtingsloos was als geschetst word. Misschien wilde de schrijver dit vooral zien? Dit weet je nooit, je kunt niet in mensen hun hoofd kijken.

Ik denk dat er (bij elke menselijke interactie, zeker in groepen) elementen zijn die maken dat mensen niet in staat zijn om te ontspannen en te genieten (hoe goed je in de groep valt, of de algehele groepsdynamiek gezellig is, etc) we vinden het immers pas gezellig als we omarmt worden in een groep en je matched onderling.

Daarnaast kan er óók bij gewone meetingen de stiekeme hoop spelen dat 'er toevallig een leuk iemand tussen zit'.

Maar ik snap de algehele strekking van het verhaal en vond het een treffende metafoor/vergelijking wat geschepte verwachtingen in je hoofd als effect kunnen hebben.